تقريبن ده روزي مي شه که وارد منطقه اي شدم، که به نوعي هم خودم ورود به اين مناصب رو ممنوع کرده بودم و هم سيستم بروکراسي حاکم، ذاتاً با افراد نوگرا و تحولگرا (با ديد مثبت) و ساختارشکن (با ديد منفي ش) سازگاري نداره چرا که ماندگاري در يک سيستم ايستا به مرور افراد و ساختارها رو دچار محافظه کاري و روزمرگي و تمايل به حفظ وضع موجود مي کنه، اين گونه سازمان ها، حضور در وضع موجود رو به ورود به مناطق تجربه نشده ترجيح مي دن، به عبارت ديگه دوست دارن از منطقه ي امن عادتها خارج نشن، واسه همين ورود افراد تحولگرا به اين گونه سيستم ها در واقع ورود به منطقه ممنوعه خواهد بود! که البته هزينه هاي خاص خود را دربر خواهد داشت!
و منظور از اين که از نگاه خودم هم نوعي پرهيز نسبت به حضور در مناصب دولتي وجود دارد از اين حيث است که اساسا اين مناصب را به چشم يک حرفه و محمل درآمدزايي نمي بينم بلکه وظيفه و باري مي بينم که اگر بر دوشت گذاشته شود مسئوليتي هماره بر شانه هايت سنگيني خواهد کرد... ضمن که خيلي اهل قيد و بند هاي بروکراسي و ديسيپلين هاي خشک اداري هم نيستم... و دلايل ديگري که ادامه مطلب...

زن ، زمين ، زندگي

 هيچ فکر کردين چه نسبتي بين «زن و زمين و زندگي» وجود داره؟ خوب روشنه که هر سه با "ز" شروع مي شن و اين خودش يه جورايي تجانس مي ياره! اما خوب  کلمات زيادي هستن که با "ز" شروع مي شن، مثل: زرشک ، زالو، هلو؛ نه ببخشيد زردآلو و... که لااقل به نظر من ربطي بين اونها وجود نداره، حداقل يه ربطي که بشه ازش يه جور تناسب درآورد. (هرچند اين احتمال رو رد نمي کنم که بين هلو و زن يه رابطه اي باشه؛ در زبان انگليسي واژه peach"" هم معادل هلو و هم به معناي بانوي زيباست...) ضمن اينکه يک سري کلمات ديگه اي هم هستن که بينشون يه جور تجانس ظاهري هست ولي بازم به نظر جناب خودم تناسب باطني ندارن، مثل: «مرد، مرداب ، مردگي». خوب بگذريم...

 يکي از مشترکات اين سه واژه اينه که هر سه تاشون "زن" دارن، نه اينکه لزوماً متأهل باشنا! منظورم اينه که حروف «ز» و «ن» حرف اول و آخر رو تو کلمه "زمين" مي زنه و اگر "زن" رو از "زندگي" بگيري انگار سر رو از بدنش جدا کردي واز حيٍّض انتفاع ساقط!

واقعيت هم همينه که بدون "زن" زندگي ابتر و بي معناست و بهتره بگيم اصلاً زندگي استمرار پيدا نمي کنه، مثل مشکلي که الانه در کشور چين داره به وجود مياد، که به دليل قانون تک فرزندي، نوزادان دختر به روشهاي مدرن زنده به گور ميشن و به همين دليل در آينده نه چندان دور حيات تمدني اونها به شدت با خطر مواجه خواهد شد.

بدون زمين هم زندگي امکان پذير نيست. زمين چرخه و فرآيند حيات رو بستر سازي مي کنه و تو آغوش اونه که حيات متولد ميشه و رشد مي کنه. از قديم الايام «زمين» رو مادر طبيعت مي دونستن و بين زن و زمينادامه مطلب...